SA LIMBA NATIA IN SA LITURGIA

S'impreu de sa limba nàdia in sa missa, in s'amminastrazione de sos sacramentos, o àteras partes de sa liturgia, podet èssere unu bantagiu mannu pro sas pessones, su limite de s'impreu si podet allargare.
Custu si diat pòdere impreare in sas leturas e in sas ammonitziones, in carchi preghiera e cantu.
Sas regulas subra de custa chistione ant a èssere tratadas in sos capitolos chi sighint.


S'autoridade eclesiastica territoriale cumpetente, numenada in s'art. 22.2, detzidit comente e in cale manera si devet impreare su linguagiu vernaculare, sos decretos issoro devent èssere aprovados dae sa Sede Apostolica.
S'autoridade pro detzidere devet pedire cussìgiu a sos piscamos de sas biddas a curtzu chi faeddant sa matessi limba.


Sas tradutziones de su testu in sa limba nàdia, de impreare in sa missa, devent èssere aprovadas dae s'autoridade eclesiastica territoriale cumpetente, numenada in subra